29 października 2008 (środa), godz. 18:15
(Archiwum)
Sztuka Płakania
W tym filmie płaczą dorośli, dzieci za wszelką cenę usiłują być pogodne. Ojciec rezolutnego chłopczyka, Allana, wypłakuje swoje kłamstwa i grzechy.
Chłopiec z jednakową, rozgrzeszającą sympatią rejestruje swojego tatę, barwną rodzinę, ale i coraz smutniejszą siostrę, która wieczorami schodzi do piwniczki, żeby darować ojcu przeraźliwie smutne minuty ohydnej rozkoszy. Jest jeszcze milcząca samoświadomość matki, która wszystkiego, co złe, od początku się domyśla, ale boi się zrobić cokolwiek, żeby przypadkiem nie zburzyć upiornej sielanki ułożonej z trefnej talii kart. Trudno się ten film ogląda. Z narastającym zakłopotaniem – że tak nie wolno.
Dodatkową przeszkodą dla łatwego odbioru stanowi niewygodna forma filmu, który o rzeczach strasznych i mrocznych opowiada w tonacji może nie radosnej, ale na pewno tragikomicznej. Ten rozcieńczający najgorszą traumę dzieciństwa, politycznie niepoprawny styl, nie tylko nie zmienia pojawiającego się od pierwszych minut seansu poczucia konfuzji, lecz wręcz je wzmacnia.
(Łukasz Maciejewski – DZIENNIK.KULTURA)
Chata Żaka
ostatnia aktualizacja: 2008-10-21
poleca:
