Boticcellowskie rozpryski. Idea renesansu w dziejach sztuki.

4 kwietniaa 2018 r., godz. 17.00

wykład prof. Jerzego Żywickiego

Neorenesans w Lublinie.

Filia nr 2 MBP, ul. Peowiaków 12

Neorenesans był jednym z nurtów historyzmu w architekturze XIX wieku, równie popularnym jak neogotyk, czy neobarok. O jego popularności decydowały przede wszystkim towarzyszące jego rozwojowi badania nad sztuką renesansu i coraz lepsza znajomość tego stylu. Zabytki neorenesansu odnaleźć można w całej Europie, także w USA. Wzorcami dla ich twórców były przede wszystkim budowle wyszukiwane w Italii, zarówno te z czasów quattrocento, jak okresu cinquecento. Rzadziej sięgano po wzorce renesansu francuskiego. Typowe było nie tyle kopiowanie renesansowych budowli, co raczej ich indywidualne interpretowanie i przetwarzanie. Dzięki temu zasadniczy cel tworzenia neorenesansowych budowli związany był z wywołaniem określonych asocjacji (najczęściej mających związek z głoszoną już od końca XVIII wieku zasadą "architecture parlante"), a nie chęcią "splagiatowania" jakiejś określonej formy i pomysłu z dawnych czasów.

Wstępem do wykładu będzie krótka prezentacja wybranych przykładów architektury renesansu, a także architektury europejskiego i polskiego neorenesansu. Następnie zostaną pokazane te budowle Lublina, w których formach doszukać się można wpływów renesansu. Wszystko zaś po to by odpowiedzieć na pytania: czy neorenesans w ogóle zaznaczył się w architekturze naszego miasta, jeśli tak, to na ile, i czy jego rozwój był zgodny z rozwojem tego nurtu architektonicznego w innych krajach i miastach.